Nou, ik ben er hoor! Het is nu zondagmorgen net iets voor achten, de rest van het huis slaapt nog. Ik heb alleen nog geen internet, dus misschien post ik dit later. Waar zal ik beginnen?

Vrijdagavond gingen we (papa, mama, cas & ik) uit eten bij Dara, dat was erg lekker en gezellig! Toen we thuiskwamen ging ik nog snel even douchen en rond half 10 kwamen Rose, Rowie, Sanne en Tessa nog even langs. Dat was natuurlijk gezellig & nogal gek omdat dit echt de laatste keer was voor een jaar. Ik vertelde mezelf de hele dag dat alles de laatste keer was (laatste keer fietsen, laatste keer lunchen in nederland, laatste keer Amersfoort ect. ect.) maar ik denk niet dat het echt doordrong... (nog steeds niet hoor)

Nadat ze terug naar huis gingen heb ik snel nog opgeruimd en ging ik richtig bed. Eenmaal in bed heb ik geen oog dicht gedaan :P In het donker bedacht ik me opeens dat ik helemaal niet meer wilde... :P Dat ik zoooooveel in Nederland ga missen en hoe ik in hemelsnaam aan het belachelijke idee kwam om een jaar weg te gaan van ALLES... Toen ik dus zo naar het plafond lag te staren ging tot overmaat van ramp ook nog eens de wekker. Totdat ik in de auto stapte (nadat ik eerst mn kat dood had geknuffeld& alles nog een laatste keer had gecheckt) had ik er helemaal geen zin in. Gelukkig kwam dat richtig schiphol wel weer terug.

Eenmaal op schiphol ging het heel snel, ingecheckt (oké dat ging ietssss minder snel) en vervolgens werd ik uitgezwaaid door mijn geweldige afscheidscomité; Papa, mama, oma, Casper, Elsbeth, Maarten en Daniël! (thanks). Afscheid nemen, en toen naar de douane richtig het vliegtuig. Het eerste deel van de vlucht (Amsterdam-London) vloog ik met een ander meisje die ook voor een jaar naar Canada gaat (Jolien). De vlucht ging heel snel, voor dat je het weet ben je in London. Op London (we kwamen aan om 10 over 7 Britse tijd) zijn wel heeeeel langzaam richtig de volgende gate gelopen voor onze 'connection flight', want we hadden zes uur de tijd om onze volgende vlucht te halen. Dus toen zijn we maar in een restaurantje gaan zitten want we hadden inmiddels wel trek! Ik had een fruitsalade genomen en Jolien, helemaal in stijl, een 'breakfast burger' met alles erop en eraan. Na het ontbijt/de lunch zijn we maar een beetje rondgelopen en op zoek gegaan naar internet! Er stond overal 'free public WiFi' maar die Wifi was of niet free of niet public want het lukte ons niet om op internet te gaan, geen skype dus, tessa :( Dus ik heb maar een kaartspel gekocht (voor veel te veel geld dus, maarja) dus nu heb ik een kaartspel met 'London 2012' (olympische spelen :P).

Hoe we de laatste vier uur door gekomen zijn... tijdschriften lezen, kaartspelletjes spelen, eten kopen, drinken kopen, praten ect. (ik moet zeggen, het bindt wel, samen 6 uur wachten :P). En rond 12 uur zijn we al naar onze gate gelopen zodat we daar verder konden wachten. Net voordat we het vliegtuig in moesten stappen kwamen de andere 4 mensen er aan die ook naar Canada gaan (en waar wij dus zes uur op moesten wachten...) Na een 'hoi' en 'hoe gaat het' het vliegtuig ingestapt. Ik zat redelijk vooraan met Jolien, de rest zat achteraan. En toen begon voor mij de stress... Ik had na deze vlucht namelijk nog een vlucht die ik moest halen... en ik had precies anderhalf uur tussen landing en vertrek. Dan hoor ik je denken 'o, dat is ruim' maar ik moest in die anderhalf uur mn visum ook nog regelen, en dat is blijkbaar best wel een dingetje :P Het vliegtuig vertrok VIJFTIG minuten te laat, dus je snapt, dat vond ik iets minder! (o en ik was spontaan ook helemaal niet moe meer) dus ik had halverwege een stewardess aangesproken met de vraag of ik het zou redden en of ik misschien als een van de eerste het vliegtuig uitkon. Maar zij zei dat het echt geen probleem was, Halifax is een hele kleine luchthaven en dat visum heb je zo... Na een lange vlucht (film gekeken, tijdschrift gelezen, met Jolien gekaart, en 3 uur lng geprobeerd te slapen, niet gelukt) kwamen we aan, kwartiertje te laat aan op halifax, dus ik was al helemaal rustig en ben met de andere studenten naar de douane en visumgebeuren gelopen. EN DAAR STOND TOCH EEN RIJ. Dus ik weer paniek, naar een vrouw gelopen, en die zij dat ik echt ook achter in de rij moest aansluiten. Dus even later kwam ik bij de balie, en hier kijken ze of je geen groente of fruit (of wiet) hebt meegesmokkeld, je paspoort en je reden van bezoek. Vervolgens moest ik nog naar de 'immigration', daar nemen ze iets langer de tijd voor je, maar ik kreeg wel een visum, hallaluja! :D vervolgens moest ik naar mn vliegtuig rennen, want ik had nog 15 minuten voor vertrek. Na heel veel behulpzame mmensen kwam ik aan op de gate. Toen moest ik naar BUITEN (en het was warm in halifax!!) en ik denk wel 200 meter lopen naar het vliegtuig (ik had nog 5 minuten). Nouja VLIEGTUIG, vliegtuigje! ik zat echt in het meest schattige vliegtuigje ooit! veertien mensen zaten erin! het was ook helemaal open, dus je zag de bagage gewoon in een soort van kastjes gepropt en je kon precies zien wat de piloot deed! Ik vond het echt GEWELDIG. Ik veranderde van een chagerijnig gestresst iemand naar een kind van 8 xD Ik kwam ook zo zwaar toeristisch (foto's maken :P) over dat hij (piloot) speciaal zijn praatje voor mij deed ('niet schrikken voor turbulentie, dit is de nooduitgang, bla bla bla') de andere passagiers zaten dus vaker in deze vliegtuigjes, er was zelfs een man die de piloot echt goed kende (ze maakte grapjes over elkaar ect). In de lucht mocht ik nog naar voren om te kijken xD Ik mocht helaas niet op een knopje drukken :( dat was dan wel weer jammer! na ongeveer 40 minuten kwamen we aan op vliegveld moncton! Richting de bagageband en daar stonden Brian en Lorelei op mij te wachten! (gastouders). Het eerste wat Lorelei zei was 'o my god!! You're so TALL!!'. O, en nog een man die iets belangrijks was met exchangestudents, maar ik ben zijn naam al weer vergeten, oeps. O! en hij gaf bij een speltje met de vlag van canada en de vlag van DUITSLAND. ik heb dus nog wel even duidelijk gemaakt dat dat niet de vlag van Nederland was... 'we are enemies' en hij zei; 'oooo yes, yes! soccer, isn't it?' Dus toen had hij nog een nieuwe voor mij gehaald, dit maal met de nederlandse vlag! ('yes yes, snaider, venderveard!'). Toen ging ik met Brian en Lorelei richtig een shoppingmall in het centrum om iets te eten en Lorelei moest nog iets kopen. Het Engels praten gaat best wel goed, ik versta vrijwel alles wat ze zeggen en ik kan ook alles terugzeggen wat ik wil zeggen, als klopt er waarschijnlijk gramaticaal niks van, maar ze snappen me.

Rond half 10 waren we 'thuis' (klinkt nog gek :P) en ze hebben me van alles laten zien. Het is best een mooi huis van binnen. Heel anders dan bij ons, het lijkt een verdiepig vanuit buiten, maar ze hebben beneden een hele grote ruimte (onder de grond, het is hier 's winters koud) dus het is een stuk groter dan het lijkt van buiten. Ik heb vervolgens een paar dingetjes uitgepakt en geprobeerd om op internet te gaan, maar ze weten hier het wachtwoord niet meer... dus dat is het project voor vandaag :S. Nog gedoucht en rond 11 uur lag ik in bed. Na een halfuurtje vie ik eindelijk in slaap na meer dan 40 uur. En toen werd ik wakker rond half 8! En nu typ ik dus mijn blog. Ik post het zodra ik internet heb! dus misschien dat jullie dit morgen pas lezen. Ik heb wel nog mailtjes gestuurd in de shoppingmall in Moncton, ik hoop dat ze aangekomen zijn!

Oja! donderdag is mijn eerste schooldag. Dinsdag moet ik naar school om vakken te kiezen. Blijkbaar hebben ze hier mijn programma verkeerd begrepen. Want Lorelei had het erover dat ze nu proberen om mij alleen maar Franstalige vakken te laten volgen O_o ... Dus ik moet nog regelen dat ik nog wel engelse vakken heb!

Spreek jullie snel!

xxxxxxxxxxxxxx

P.S. Foto's volgen!