Weer een blog vanuit Canada. Hoe gaat het met jullie? Vakantie? Hoe was koninginnedag?

Hier gaat alles zo zijn gangetje. Ik heb een weekend van vier dagen nu, dus dat is heel fijn. Het is vandaag ook heerlijk weer dus ik zit buiten dit verhaaltje te typen.

Afgelopen vrijdag kwam Lorelei met een verhaal dat er vrijdag en zaterdag een bijeenkomst zou zijn voor jongeren tussen de 16 en 25, en er zouden sprekers komen en we zouden blijven slapen en dingen doen. Ik snapte absoluut niet was het was, maar ik had niks beters te doen, dus ze had me maar ingeschreven. Het bleek een 'rotary club leadership' weekend te zijn, toen ik dat hoorde schrok ik nogal want wat moet ik op een leadership cursus... Ben toch maar gegaan, en het was best gezellig. De mensen kwamen uit New Brunswick, een paar uit andere delen van Canada, Maine (US), en iemand uit New Zealand, Duitsland, Zweden, Ierland, Belgie en ik uit Nederland dus, haha. Het werd gehouden hier in Miramichi, dus veel kwamen ook uit Miramichi waarvan een paar bij mij op school zitten. Van dat leadership heb ik trouwens er weinig gemerkt. We moesten alleen een presentatie geven in een groepje over een leider, maar dat stelde niet zo veel voor. Verder kwamen er sprekers, sommige waren best wel saai, andere mensen hadden best wat te vertellen over ontwikkelingshulp, etc.Al met al was het minder erg dan ik had verwacht, haha.
Wat wel heel grappig was dat ik tijdens dit weekend een jongen heb ontmoet (uit Miramichi) die volgend jaar zijn master Geschiedenis (genocidestudies) aan de UvA gaat doen... Dus die zit waarschijnlijk volgend jaar in hetzelfde gebouw als ik. Hoe klein kan de wereld soms zijn, haha.
Het eten was trouwens lekker, veel gesponsord. Het ontbijt was nogal vreemd: pancakes met aardbeien, maplesyrup en vanilleijs, vast heel Canadees haha.

- Dit stukje hierboven heb ik vorige week geschreven, maar ik ben vergeten het op de blog te zetten. -

Verder niet heel veel uitgevoerd. Veel rugby, we zitten nu midden in de wedstrijdentijd dus veel wedstrijden en trainingen. We moesten afgelopen vrijdag tegen de andere highschool hier in Miramichi spelen, en we hadden gewonnen, yeay.

Ik heb nog maar drie gewone schoolweken, de tijd gaat echt heel snel. Daarna heb ik een examenweek, en daarna heb ik vrij en alle graduation gebeurtenissen. Ik kom de 23e (juni) thuis. Ik heb er aan de ene kant heel veel zin in, om jullie allemaal weer te zien, jip te knuffelen, in mijn eigen bedje te slapen, Nederlands eten te eten, naar de stad te gaan, san Marco ijsje te eten, Turkse pizza, ik heb zin in de zomervakantie en ik heb eigenlijk ook wel zin om te gaan studeren na de zomervakantie!
Aan de andere kant, ik realiseer me ook wel dat ik het hier ook ga missen. Toen ik paar dagen geleden naar de shoppingmall liep, naar de rivier keek, het was mooi weer, ik ging nog even een ijsje halen en ik kwam verschillende mensen tegen die ik kende, realiseerde ik me wel dat het hier (hoewel Miramichi zelf absoluut niet mijn favoriete plek op aarde is) toch ook echt mijn tweede thuis is. Ik ken het hier nu zo goed, en ik ontmoet steeds meer mensen, en de mensen die ik al kende leer ik steeds beter kennen. Ik weet precies welke winkels hier zijn, de snelste weg naar de bioscoop, het leukste restaurant, maar ook op grootere schaal: de dorpen en steden hier in de buurt etc, etc. Het gaat ook wel heel raar worden om dit alles achter te laten...

Dus ik heb heel veel zin om naar huis te komen, maar echt heel makkelijk wordt het vast niet. Gelukkig heb ik nog wat leuke dingen in het vooruitzicht. Twee kanotrips, bay of fundy, PEI (=Prince Edward Island), alle graduation dingen en vast nog meer maar dat vertel ik wel op de volgende blogs!

Ik moet nu echt slapen want ik heb morgen een wedstrijd in Dieppe (nee, niet in Frankrijk, maar hier, ongeveer 1h 45m rijden). We gaan École Mathieu-Martin even inmaken, haha.

Liefs,

Ilse