Al een tijdje niks meer van me laten horen, maar dat komt omdat ik ook niet zo heel veel te vertellen heb. Niet dat ik helemaal niks heb uitgevoerd, maar ik heb het idee dat ik dan een beetje in de herhaling val ;) En dat moeten we niet hebben natuurlijk :) Ik ga proberen om in ieder geval 2x per maand op m'n blog te schrijven.

Zo ben ik bijvoorbeeld weer een dagje naar Moncton geweest, en het is best een leuke plek om te shoppen! Ik heb wat winterkleren gekocht, dat is inmiddels wel nodig, want het begint steeds kouder te worden. Twee dagen geleden heeft het gesneeuwd, en de temperatuur was tussen de -2 en -5 dus het bleef nog liggen ook. Het was niet echt veel, maximaal 5cm, maar er waren mensen bij mij op school die al hoopten op sneeuwvrij.... Maar helaas, de schoolbus kon nog rijden ;)
Vanaf vandaag wordt het weer warmer, verwachtingen voor vandaag zijn 10 graden en morgen nog 'warmer'. Als ik naar buiten kijk is bijna alle sneeuw ook al weer verdwenen.

11 november had ik weer eens vrij, niet voor Sint Maarten (had tenslotte Halloween), maar voor Remembrance Day. Op deze dag herdenken ze alle soldaten die omgekomen zijn in de eerste en tweede wereldoorlog, Korea, Bosnië, en de 'nieuwe' oorlogen in Afghanistan en Irak. Ik ben naar een herdenkingsbijeenkomst geweest, dat moest ook voor een vak op school, en daar hadden we 2 minuten stilte op 11-11-11 om 11 minuten over 11.

Verder had ik afgelopen week een iets mindere week, niet dat ik echt heimwee had, het was niet zo dat ik op het eerste en beste vliegtuig naar huis wilde stappen, maar ik had het gewoon iets minder naar mijn zin. Ik heb eigenlijk niks te klagen: heb het getroffen met mijn gastgezin, ik eet 's avonds (op 1x na) altijd lekker, ik vermaak me best op school, iedereen is hartstikke aardig, vrienden met wie ik dingen doe, een tv met 1800 zender waarvan er 54 filmzenders zijn (zonder reclame :D), de bioscoop is 5 minuten lopen, haal goede cijfers, ik heb een vriendin die nu al een sinterklaasfeest voor mij georganiseerd heeft xD, ik goed met de andere exchangestudenten kan opschieten, ik icehockey ontdekt heb, het nog steeds niet -30 is, etc..
.
Maar toch zijn er ook dingen minder; zoals ik zei, iedereen is heel aardig, maar ze zijn hier (deel van de cultuur denk ik) soms nogal nep. Vooral bij de meisjes hier weet ik nou niet of ze het echt menen of dat het allemaal een soort van toneelstukje is. Ik wil niet zeggen dat iedereen zo is, maar wel veel ;). Het is soms allemaal zo overdreven. Ik hoor denk ik 30x per dag 'I lóóóve your t-shirt/shoes/earrings/nail-polish/jeans/sweater/etc.' en 'Oh, Girl!' en 'O MY GOD!' That is the best (...) EVER!', en 'This is the BEST burger I've ever tasted'... En een dag later zeggen ze precies hetzelfde... Het is allemaal niet heel erg, maar soms kan ik me er ontzettend aan irriteren.

Ook is Miramichi nou niet bepaald een wereldstad... dat wil zeggen dat er niet bijzonder veel te doen is. In het weekend zijn er eigenlijk maar 2 opties: bioscoop of hockeygame. Verder kom je hier echt NERGENS zonder auto. Kortom: je moet de hele tijd vragen of mensen je kunnen halen/brengen. Daar kan ik niet zo goed tegen, ik ben dat helemaal niet gewend. En ik voel me soms ook wel schuldig zoals bijvoorbeeld Tristen's moeder helemaal moest omrijden om mij terug naar huis te brengen. Ze zeggen allemaal dat het niks uitmaakt en dat ze het gewend zijn... maar toch, ik zoek het liever zelf uit :).

Ook gaat het met mijn Engels en Frans niet zoals ik gehoopt had. En dat is tenslotte het gene waarvoor ik hier in eerste instantie gekomen ben. Ik wil niet zeggen dat het helemaal niet vooruit gaat, maar het gaat wel heel langzaam. Ik heb nog eerder het idee dat mijn Frans sneller vooruit gaat dan mijn Engels, terwijl ik veel meer met Engels bezig ben. Maar dat heeft er misschien ook mee te maken dat mijn niveau van Frans véél lager was. Ik dacht dat ik misschien zelf niet merkte dat mijn Engels wel vooruit gaat, maar ook mijn omgeving (ik heb het gevraagd) ziet niet echt hele grote veranderingen met hoe het was toen ik hier net was. Ik vind het heel erg vervelend, want ik had verwacht dat na 3 maanden mijn Engels wel een stuk beter zal zijn dan dat het nu is.

Maargoed, genoeg geklaag :). Ik ga zo meteen denk ik met Mariana naar de gym (fitness dus), je kunt daar een gratis 'proefuurtje' doen om te kijken of het iets voor je is. Nu het kouder wordt beweeg ik net zo veel als de gemiddelde Canadees, en dat is... weinig. En ik merk daar ik mijn energie wel ergens kwijt moet. Het zwembad op school is pas eind januari gemaakt, is de verwachting, dus daar ga ik niet op wachten. Verder kun je nog basketballen en icehockeyen op school, maar de kans dat ik het team maak in een van die sporten is 0,000001% (als iedereen ziek is ofzo). Dus ik ga even kijken of de gym iets voor mij is en de prijzen enzo. Haha, ik ben nu al bang voor de loopband... :P

Hoe gaat het met jullie? Wordt het daar ook al kouder? Al veel pepernoten gegeten?

Groetjes,

Ilse